Dünya Buymuş

Taş yığınlarında güya hayat yaşanırmış
Bazen komşu komşunun kapısını çalmazmış
Kibrin muhabbeti kovduğu o mekanlarda
Kimseler kimselerden selam bile almazmış

Ulvi duygunun sırrını şimdi anlıyorum
Kimlerin yüreğinde sefalar sürdüğünü
Sabrın aziz olduğunu şimdi anlıyorum
Kimlerin yüreğinin murada erdiğini

Gelenin gideni arattığı dünya buymuş
Eğrilerin doğrularla bir farkı kalmamış
Paranın onuru yok sattığı dünya buymuş
İnsafsızlığın sınırları hiç çizilmemiş

Benimle doğan insanlara alışamadım
Ben eskimeden eskileri hep özler oldum
Yalan dünyada kalanlara alışamadım
Şu geç yaşımda kara toprağı gözler oldum

Engin Namlı  23:57 08.01.2003