Noksan sanmazdım hiç bir gereğime
Pişman olmuşken her gün sevdiğime
Habersiz giren sevgi, yüreğime
Seninle geldi benim ilk göz ağrım
Belki kederli belki pür neşesiz
Yaşadım durdum her şeyden habersiz
Hayatım boşluk içindeydi sensiz
Seninle doldu benim ilk göz ağrım
Yoktu gönlümün bir aşka duygusu
Olsa olurdum bir dünya mutlusu
Tek kabusumdu yalnızlık korkusu
Seninle aştım benim ilk göz ağrım
Takılmış gülle koşardı o ‘güller’
Şöyle bir baksam farkında değiller
Hep öylesine kaldırdığım eller
Seninle indi benim ilk göz ağrım
Engin NAMLI 19:34 20.09.2004