Dolu dolu tam tamına elli yedi yıl
Nasıl geçti ömrü bir bilsek nasıl
Yanı başındakiler bilirdi Atayı asıl
Bir cennet bıraktı rahata ermeden
Dostu pek azdı her yanında düşman
Vefa ne gezerdi her yıkılışta hüsran
Çektiklerinden olmadı bir gün pişman
Bir cennet bıraktı sefasını sürmeden
Hep bir çağ ötesini idealistliği sevdi
Gelmiş geçmiş zeki koskoca bir devdi
Her alanda diriliş sanki ona ödevdi
Bir cennet bıraktı cenneti görmeden
Her yazdığında her sözünde bir mana
İlimde bilimde bambaşkaydı anlayana
Vatanı altın kafeste sundu sana bana
Bir cennet bıraktı cennete girmeden
O bir askerdi yufka yürekli savaşçıydı
Bağımsızlık olmazsa olmaz tek tacıydı
Vatan sevgisi aşkının en tatlı ilacıydı
Bir cennet bıraktı güllerini dermeden
Lakin yorgundu kalbine tamam demişti
Yüreği elli yedi yıl karşılıksız sevmişti
Artık ağır ağır ömrünün sonuna gelmişti
Bir cennet inşa etti hiç ara vermeden
Bir sabah ansızın yanı tıka basa doldu
Dediler ki Atatürk öldü Ulu Önder öldü
Dolmabahçe Sarayı göz yaşına boğuldu
Bir cennet bırakıp gitti sefa sürmeden
ENGİN NAMLI 19:50 10.11.2007