Çareler kaldırmaz düştüğüm yerden
Öyle ağırım ki dertten kederden
Solmuş bir gül gibi düştüm değerden
Küskünüm halime küskünüm dostlar
Yıllarca sönmedi hiç bir yangınım
Yandıkça yükseldi efkâr yığınım
Bir volkan ateşi gibi kızgınım
Küskünüm halime küskünüm dostlar
Her gün mum misali eridi beden
Ateşime yardım etti her neden
Can evimi yaktı beni kül eden…
Küskünüm halime küskünüm dostlar
Engin NAMLI 05.11.2003
